Tijdens de volle maan van eind juli of begin augustus (of rond nieuwe maan) is het Oogstmaan. De Angelsaksische monnik Beda heeft dit gedocumenteerd als “Weodmōnaþ”, wat in het Oudengels zoiets betekent als ‘kruidenmaan’. In Oudsaksische streken werd dit “Aran mánód” genoemd, oftewel ‘oogstmaan’. Bij de Kelten heette dit feest “Lughnasadh”, ter ere van de zonnegod Lugh. Met de invoering van de Gregoriaanse kalender in West-Europa werd dit feest gevierd op de vooravond van 1 augustus.
Rond deze maand kun je al de eerste oogst binnenhalen. Men oogstte de eerste granen en liet als dank aan het land en voor de opbrengst een strohalm achter, gebonden in de vorm van een pop. Dit was tevens een offer voor de korenmoeder: de landgeest van de grond waarop de gewassen verbouwd werden. Zo werd zij tevredengesteld. In de loop der tijd is deze korenmoeder gedemoniseerd tot een figuur die als kinderschrik fungeerde. Kinderen werd dan wijsgemaakt niet te ver het graanveld in te dwalen, omdat de korenmoeder hen anders zou meenemen en opeten.
Nu we zelf meestal niet meer boeren, is dit een mooi moment om stil te staan bij onze innerlijke oogst: waar zijn we trots op en wat hebben we bereikt? Misschien heb je wel een moestuintje waarvan je nu de vruchten plukt. Of misschien heb je vakantie en rust je lekker uit.
Trouwens, een leuk weetje: dat de scholen rond juli en augustus zes weken vakantie hebben, komt doordat kinderen vroeger hun ouders moesten helpen met het binnenhalen van de eerste oogst. Dat zit er nu nog steeds in gebakken! Alleen nu vieren de kinderen vakantie.
Rituele tips om stil te staan bij Oogstmaan:
- Vlecht een graanpop en leg deze in je tuin, op je balkon of op je altaar als dank aan de landgeest van jouw tuin.
- Steek kaarsen aan bij een schaal met fruit of oogst uit je eigen tuin, en sta stil bij alles waar je dankbaar voor bent
Heil oogstmaan
