12 rauhnachten lopen bijna tot hun einde. Dit zijn de 12 nachten na de avond voordat de dagen weer lengen op 25 december. De Germanen hielden een maan en zonkalender aan. Omdat deze niet gelijk liepen zijn er 12 tussenliggende nachten in het leven geroepen. Een zonkalender telt 364,5 dagen in een jaar. De maan cyclus +/- 353 dagen . Om deze met elkaar te compenseren zijn deze 12 nachten in het leven geroepen. En wel op het moment dat de dagen weer lengen na de winterzonnewende en nadat de laatste nieuwe maan van dat jaar is geweest.
(Yule maan genoemd). Daarna begint ook het nieuwe jaar bij de Germanen. Tijdens de rauhnachten en vanaf de winterzonnewende gaan er allerlei mythische verhalen de ronde over de wilde jacht. Deze werd geleid door soms Wodan, maar soms ook door de godin Holda. Het leger bestaat uit overleden personen en komen de wereld van de levende weer bezoeken. Dit gaat dan gepaard met veel wind en storm. Het stormachtig weer in die tijd werd dan aangezien voor de storm die deze dodenstoet veroorzaakte. Deze dodenstoet werd te vreden gesteld met offertjes, wierrook, maar ook door met wintermaskerades als de doden zelf uit te beelden. Als levende onder de doden. (Hier had ik het in mijn vorige blog ook over.) Rond 6 januari had je de Perchten-lopen in Duitsland en Oostenrijk. Mannen gingen op straat verkleed als oude vrouw met dierenhuiden of juist als een mooie percht als symbool voor het lengen der dagen. Percht betekend ” Schitterende in het oud Duits”. Men geloofde dat deze zogenoemde ” Wilde heir” uit de aarde kwam. “Onderaards ” staat voor het dodenrijk. Ze zouden uit veentjes komen, bronnen, putten maar ook bergen heuvels en zeker ook de grafheuvels. Nu nog wordt er in Twente boven een put geblazen met de midwinterhoorn tijdens nieuwjaar.
Ik had het eerder over Holda, wie is deze godin?
Deze godin staat symbool voor de winter en de dood. Ze was ook de godin van het huishouden. Ze keek toe dat vrouwen wel hun spinwerk af hadden voor de winterzonnewende. Wie dat niet had, daarvan maakte ze het draad in de war. En wie niet het vuil had opgeruimd voor de winter, daarvan reet ze die gene diens buik open en veegde het vuil erin. Allemaal metafoor voor de winter dat je het huishouden op orde moet hebben in de koude tijd. Want wie geen wol heeft om te breien, en dus niet klaar was met spinnen heeft simpel weg niet optijd voldoende warme kleding. Er komt dus niet letterlijk een vrouwtje langs die je draad in de war maakt, maar je had gewoon dikke pech als je niet voldoende draad had om warme kleding van te maken.
Een mooi voorbeeld van de godin Holda is het sprookje over vrouwe Holle. Het ijverige meisje die in de put beland( onderwereld) nadat haar spoel erin belande tijdens het spinnen. Ze zorgde samen met de onderwereld en Holda ervoor dat het winter werd en daarmee ook voor een nieuw vruchtbaar land voor in de lente. Haar harde werk werd beloond, en ze kreeg goud overzich heen toen ze weer naar de bovenwereld kwam. Dit kun je zien als het goud van het lengen der dagen na de winter. Hella of Hel is de Noorse variant op de godin Holda.
De kalender die we nu hebben is Romeins. Januari is afgeleid van Janus de Romeinse god van vernieuwing en twee gezichten heeft. De ene kijkt vooruit het nieuwe jaar in. De andere achterwaarts terug het verleden in “het oude jaar”. De datum 1 januari is nergens astrologisch op gebasseerd. Niet op een zonnewende niet op de 12 rauhnachten. Het is een misleidende kalender die nu iedereen aan neemt voor een uitgangspunt om het nieuwe jaar te vieren. Er is een tijd geweest dat dit rond 6 januari was. Zelfs in maart wanneer de lente begint bij de Romeinen zelf.
Toch wens ik iedereen de beste wensen via deze weg!
